අතීතයේ දෝංකාරය (Echoes of the Past)

කොළඹ අහස අළු පැහැති ඝන වලාවන්ගෙන් බර වී තිබුණි. වීදුරු කුළුණු මත වැදී පරාවර්තනය වන නගරයේ විදුලි එළි අතරින් "සෙහාරා" තම මෝටර් රථය වේගයෙන් ධාවනය කළාය. ඇයගේ සිත තුළ තිබුණේ අතීතයේ දෝංකාරයක් වැනි නොසන්සුන් බවකි. වසර පහක්... මුළු අවුරුදු පහක් තිස්සේ ඇය තම හදවතේ ගැඹුරුම කොනක සිර කරගෙන සිටි ඒ රූපය අද නැවතත් ඇය ඉදිරියට පැමිණීමට නියමිතය.

'Lumina Dynamics' ආයතනයේ ප්‍රධාන කාර්යාලය පිහිටා තිබුණේ නගරයේ ඉහළම මහලකය. එහි "ප්‍රධාන සන්නාම උපායමාර්ගික නිලධාරිනිය" (Lead Brand Strategist) ලෙස කටයුතු කරන සෙහාරා, අද දින අලුත් කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂවරයා පිළිගැනීමට සැරසී සිටියාය. ඇය සිය කළු පැහැති සාරිය සකසා ගනිමින් කණ්ණාඩිය ඉදිරිපිට මොහොතක් නැවතුණාය. ඇගේ දෑස්වල තිබුණේ විඩාබර මෙන්ම අභියෝගාත්මක බැල්මකි.

"සෙහාරා, ඔයා ලෑස්තිද? මුළු බෝඩ් එකම බලාගෙන ඉන්නවා අලුත් MD එනකම්," ඇගේ සහායිකා නිමේෂා හතිලමින් කාමරයට ඇතුළු වූවාය.

"මම ලෑස්තියි නිමේෂා. අපි යමු," සෙහාරා ස්ථිර ස්වරයෙන් පැවසුවාය. එහෙත් ඇගේ හදවතේ ගැස්ම වෙනදාට වඩා වේගවත් වී ඇති බව ඇයට පමණක් රහසක් විය.

සමුළුව පැවැත්වෙන ශාලාවට ඇය ඇතුළු වන විටත් සියලු දෙනා නිහඬව බලා සිටියහ. ප්‍රධාන දොරටුව විවෘත විය. කළු පැහැති සුඛෝපභෝගී සූට් එකකින් සැරසුණු, තේජවන්ත පෙනුමක් ඇති තරුණයෙක් ශාලාවට ඇතුළු විය. ඔහුගේ පියවරවල තිබුණේ ආත්ම විශ්වාසය සහ අධිකාරී ස්වභාවයකි.

ඔහු දුටු සැණින් සෙහාරාගේ මුළු ලෝකයම මොහොතකට නතර වූවාක් මෙන් ඇයට දැනුණි. ඒ ඔහුය. වසර පහකට පෙර කිසිදු පැහැදිලි කිරීමක් නොමැතිව, ඇගේ සියලු බලාපොරොත්තු බිඳ දමා නිහඬවම සමුගෙන ගිය "විශ්ව අග්‍රගණ්‍ය".

විශ්වගේ දෑස් ශාලාව පුරා සැරිසරා අවසානයේ සෙහාරා මත නතර විය. ඔහුගේ බැල්ම සීතල විය; එය වසර පහකට පෙර ඇය දැක තිබූ ඒ ආදරණීය බැල්ම නොවේ. එහි තිබුණේ අමුතුම ආකාරයේ වෛරයක් සහ ජයග්‍රාහී හැඟීමක් මිශ්‍ර වූ බැල්මකි.
"සුභ උදෑසනක් සැමට," විශ්වගේ ගම්භීර කටහඬ ශාලාව පුරා පැතිර ගියේය. "මම විශ්ව අග්‍රගණ්‍ය. අද ඉඳන් මේ ආයතනයේ ඉදිරි ගමන මම භාර ගන්නවා. මට ඕනේ වැඩ විතරයි.

පෞද්ගලික හිතවත්කම්වලට වඩා මම අගය කරන්නේ කැපවීම."

රැස්වීම පැයක් පුරා පැවතියද, සෙහාරා සිටියේ වෙනත් ලෝකයකය. ඇයගේ මනස අතීතයේ දර්ශන පෙළක් මෙන් දිග හැරුණි. විශ්ව සහ ඇය විශ්වවිද්‍යාලයේදී හමු වූ අයුරු, ඔවුන් අතර ඇති වූ ගැඹුරු ආදරය සහ අවසානයේදී ඇති වූ ඒ අවාසනාවන්ත වැරදි වැටහීම... සියල්ල ඇය ඉදිරියේ මැවී පෙනුණි.

රැස්වීම අවසානයේ හැමෝම විසිර ගියහ. සෙහාරා තම අසුනෙන් නැගිටීමට උත්සාහ කරන විට විශ්ව ඇය අසලට පැමිණියේය.

"මිස් සෙහාරා, මගේ කැබින් එකට එන්න විනාඩි දහයකින්. මට ඔයා එක්ක විශේෂයෙන් කතා කරන්න තියෙනවා," ඔහු ඇය දෙස කෙලින්ම නොබලා පවසා පිටව ගියේය.

විනාඩි දහයකට පසු සෙහාරා විශ්වගේ කාර්යාලයේ දොර ඉදිරිපිට සිටියාය. ඇය සෙමින් දොරට තට්ටු කළාය.
"ඇතුළට එන්න."

විශ්ව ජනේලයෙන් පිටත බලා සිටියේය. කොළඹ අහසින් දැන් වැසි වැටෙන්නට පටන් ගෙන තිබුණි. වීදුරුව මත වැදී ගලා යන වැහි බිංදු දෙස ඔහු බලා සිටියේ දැඩි කල්පනාවකය.

"වාඩි වෙන්න සෙහාරා... නැත්නම් මම දැන් ඔයාට කියන්න ඕනේ මිස් සෙහාරා කියලාද?" ඔහු හැරී බලමින් ඇසුවේය. ඔහුගේ දෙතොල්වල වූයේ උපහාසාත්මක සිනහවකි.

"සර්, මම මෙතන ඉන්නේ වෘත්තීය මට්ටමින් වැඩ කරන්න. ඒ නිසා ඔයාට කැමති නමකින් මට අමතන්න පුළුවන්," සෙහාරා තම කටහඬ පාලනය කරගනිමින් පැවසුවාය.

විශ්ව ඇය අසලට පැමිණියේය. ඔහු සහ ඇය අතර තිබුණේ අඟල් කිහිපයක පරතරයකි. ඔහුගෙන් වහනය වූ ඒ හුරුපුරුදු සුවඳ සෙහාරාගේ හදවත පාරවන්නට විය.

"වෘත්තීය මට්ටමින්? ඇත්තටම? එදා... ඒ වැසි සහිත දවසේ කිසිම දෙයක් නොකියා මාව දාලා යනකොට ඔයාගේ ඒ 'වෘත්තීය මට්ටම' කොහේද තිබුණේ සෙහාරා?" ඔහුගේ කටහඬේ දැන් වේදනාව සහ කෝපය මුසු වී තිබුණි.

"විශ්ව, මම එදා ඒ දේ කළේ හේතුවක් ඇතිව. මම ඔයාට ලියුමක් ලියලා තිබ්බා..."

"ලියුමක්? ඒ ලියුමෙන් මගේ ජීවිතේ බිඳුණු කොටස් එකතු කරන්න පුළුවන් වුණා කියලා ඔයා හිතනවාද?" ඔහු ඇයව බාධා කරමින් පැවසීය. "මම වසර පහක් විදේශගත වෙලා මහන්සි වුණේ අද මේ තැනට එන්න. ඔයාට මාව නැති කරපු ඒ වේදනාව මට වඩා හොඳින් ඔයාට දැනෙන්න සලස්වන්න."

සෙහාරාගේ දෑසට කඳුළු පිරුණි. "එතකොට ඔයා හිතන්නේ මම සතුටින් හිටියා කියලද? මම හැමදාම විඳෙව්වා විශ්ව. ඔයා මාව විශ්වාස කළේ නැහැ."

"විශ්වාසය? විශ්වාසය කියන වචනය ඔයාගේ කටින් ඇහෙන එකත් මට විහිළුවක් සෙහාරා. මම මෙතනට ආවේ ඔයාගේ පරණ කතා අහන්න නෙවෙයි. මේ ආයතනය ඇතුළේ ඔයා මගේ යටතේ වැඩ කරන සේවිකාවක් විතරයි. ඒ සීමාව පන්නන්න උත්සාහ කරන්න එපා."

ඔහු නැවතත් තම අසුනේ වාඩි වී ලිපිගොනුවක් විවෘත කළේය. එයින් ඇඟවුණේ ඇයට පිටව යන ලෙසයි. සෙහාරා කිසිවක් කතා නොකර එතැනින් නික්ම ගියාය.

ඇය තම කාර්යාල කාමරයට පැමිණ දොර වසා ගත්තාය. ජනේලයෙන් පිටත වැස්ස දරුණු වෙමින් තිබුණි. ඇයගේ හදවත තුළ වූයේද එවැනිම කුණාටුවකි. විශ්ව පැමිණ ඇත්තේ ආදරය සොයා නොවන බව ඇයට වැටහුණි. ඔහු පැමිණ ඇත්තේ තමාට රිදවීමටය.

නමුත් වසර පහක් පුරා ඇය සඟවාගෙන සිටි ඒ රහස... විශ්ව දැනගතහොත් ඔහු තවමත් තමාට වෛර කරයිද? නැතිනම් ඒ වෛරය ආදරයක් බවට පත් වෙයිද?

මේ ආරම්භය පමණි. 'Lumina Dynamics' ආයතනයේ බිත්ති අතර, වැස්සෙන් තෙත් වූ කොළඹ නගරයේ වීදි මැද, ඔවුන්ගේ නොලියවුණු කතාවේ තවත් බොහෝ පරිච්ඡේද ලියැවීමට නියමිතව තිබුණි.

මතු සම්බන්ධයි...