ආදරයේ නිමාව සහ නව ඇරඹුම

අනපේක්ෂිත අගාධය

වෑන් රථයේ ඩිකිය තුළ සැඟවී සිටි නෙතුෂිගේ හදවත වේගයෙන් ගැහෙන්නට විය. ඇය සිතුවේ මෙය ඇයට ලැබුණු මහා නිදහසක් කියාය. රනුත්ගේ රළු පාලනයෙන් මිදී නැවත සිය දෙමාපියන් වෙත යාමට ඇයට තිබුණේ දැඩි පිපාසයකි. එහෙත්, ඇය නොදැන සිටි දෙය නම්, ඇය පැන යන්නේ තමාට ආරක්ෂාව සපයන බලකොටුවෙන් මිදී තමාට මරු පමුණුවන මෘගයෙකුගේ ගුහාවට බවයි.

සුද්දා රථය නතර කර වෙළඳසැලකට ගිය මොහොතේ, නෙතුෂි සෙමින් ඩිකිය විවෘත කර ඉන් බැස ගත්තාය. ඇය අවට බැලුවේ කිසිවෙකු තමා දෙස බලා සිටින්නේදැයි සැකයෙනි. නගරයේ ජනාකීර්ණ පරිසරය තුළ ඇය තනිවී ඇති බවක් හැඟුණද, ඇය වේගයෙන් ඇවිද යන්නට වූවාය.

එහෙත්, ඇය වැඩි දුරක් ගියේ නැත. කළු පැහැති රථයකින් බැස ආ දළ දඬු පුද්ගලයන් පිරිසක් ඇය වට කළහ. ඒ අතරින් ඉදිරියට ආවේ සංගීත්ය. ඔහුගේ දෑස් තුළ වූයේ අමුතුම වෛරී සහගත සිනහවකි.

"නෙතුෂි වික්‍රමනායක... කොහොමද ඔයාට? ඔයා හිතුවද රනුත් රත්නායකට පුළුවන් වෙයි කියලා ඔයාව හැමදාම මගෙන් සඟවලා තියන්න?" සංගීත් ඇසුවේ උපහාසාත්මක හඬිනි.

නෙතුෂි බියෙන් ගල් ගැසුණාය. ඇයට රනුත්ගේ මුහුණ සිහිපත් විය. ඔහු නපුරු ලෙස පෙනුනද, ඔහුගේ දෑස් තුළ මෙවැනි මෘග බවක් ඇය දැක තිබුණේ නැත. "තමුසේ... තමුසේ කවුද? මාව නිදහස් කරනවා!"

"මම කවුද කියලා තමුසෙගේ තාත්තගෙන් අහගන්න තිබුණා. හැබැයි ඒකට දැන් පරක්කු වැඩියි. අල්ලගනින් ඕකිව!" සංගීත්ගේ අණින් ඔහුගේ ගෝලයන් නෙතුෂිව බලහත්කාරයෙන් රථය තුළට දමා ගත්හ. ඇගේ මුව වසා දැමූ ඔවුන් ඇයව රහසිගත ස්ථානයක් කරා රැගෙන ගියහ.

ආරක්ෂකයාගේ කෝපය සහ පසුතැවිල්ල

මේ අතර, ආරක්ෂිත නිවහන තුළ මහත් කලබලයක් ඇති විය. සුද්දා නැවත නිවසට පැමිණි විට රනුත් ඔහුව පිළිගත්තේ දැඩි කෝපයෙනි.

"සුද්දා! කොහේද කෙල්ල? මම කිව්වා නේද කෙල්ලව ඇස පිය නොහෙලා බලාගන්න කියලා?" රනුත් කෑගැසුවේය.

"බොස්... මම දන්නේ නැහැ. කෙල්ල කාමරේ ඉන්නවා කියලා මම හිතුවේ. මම ටවුන් එකට ගිහින් එද්දී ඩිකිය ඇරිලා තිබුණා," සුද්දා බියෙන් වෙව්ලමින් පැවසීය.

රනුත්ගේ පපුව දැවෙන්නට විය. ඔහුට සියල්ල වැටහුණි. නෙතුෂි ඇගේ මුරණ්ඩුකම නිසා අනතුරේ වැටී ඇත. ඔහු වහාම සිය ජංගම දුරකථනය ගෙන සියලුම ඔත්තුකරුවන්ට පණිවිඩ යැවීය.

"පොඩ්ඩේ, සුද්දා... වහාම ලෑස්ති වෙන්න. කෙල්ලට මොනවා හරි වුණොත් මම තමුසෙලා දෙන්නවම පණ පිටින් වළලනවා!" රනුත් ගොරවමින් පැවසීය.

එවිටම එහි දිව ආවේ ගාමිණී නම් රනුත්ගේ තවත් ගෝලයෙකි. ඔහු හති දමමින් පවසා සිටියේ තමා නගරයේදී නෙතුෂිව බලහත්කාරයෙන් රථයකට දමා ගන්නවා දුටු බවයි.

"බොස්, මම ඒ වාහනේ පස්සෙන් ගියා. උන් ඉන්නේ පරණ ගබඩාවක. මම ෆොටෝ එකකුත් ගත්තා," ගාමිණී පවසමින් දුරකථනය රනුත්ට පෙන්වීය.

ඡායාරූපය දුටු රනුත්ගේ දෑස් රතු විය. ඒ සංගීත්ය. රනුත්ට වසර ගණනාවකට පෙර විශ්වවිද්‍යාල කාලයේදී සංගීත් කළ නින්දිත ක්‍රියාවන් මතක් විය. "සංගීත්... උඹ අත තිබ්බේ මගේ පණට. අද උඹේ අවසානයයි."

මෘගයාගේ ග්‍රහණයේ

අඳුරු, දූවිලි සහිත ගබඩාවක පුටුවක තබා ගැට ගසා තිබූ නෙතුෂිට සිහිය එනවිට ඇගේ හිස දැඩි ලෙස රිදුම් දුන්නාය. ඇය ඉදිරිපිට සංගීත් මත්පැන් වීදුරුවක් අතැතිව වාඩි වී සිටියේය.

"නෙතුෂි, ඔයා දන්නවද රනුත් සහ මම අතර තියෙන ප්‍රශ්නේ? රනුත්ගේ තාත්තයි ඔයාගේ තාත්තයි එකතු වෙලා මගේ ජීවිතේ විනාශ කළා. මාව යුනිවර්සිටි එකෙන් අයින් කළා. අද මම මේ ඉන්න තත්ත්වයට වගකියන්න ඕනේ ඔයාලගේ පවුල් දෙකමයි. ඒ නිසා මම තීරණය කළා ඒ පලිය ඔයාගෙන් ගන්න," සංගීත් පවසා නපුරු ලෙස සිනාසුණේය.

නෙතුෂිගේ දෑස් වලින් කඳුළු කඩා වැටුණි. "මට යන්න දෙන්න... මම තමුසෙට මොනවා කළාටද?"

"ඔයා කළේ නැහැ... ඒත් ඔයාගේ තාත්තා කළා. අද රෑ රනුත් මෙතනට එයි ඔයාව බේරගන්න. එතකොට මම උඹලා දෙන්නවම ඉවර කරනවා," සංගීත් පවසා ඇගේ මුහුණට එබුණේය.

නෙතුෂි ඒ මොහොතේ රනුත් ගැන දැඩි ලෙස පසුතැවුණාය. ඔහු ඇයව ආරක්ෂා කිරීමට දැරූ උත්සාහය ඇයට දැන් වැටහෙයි. "රනුත්... මට සමා වෙන්න," ඇය සිතින් මුමුණන්නට වූවාය.

සටන සහ ගලවා ගැනීම

හදිසියේම ගබඩාවේ දොරවල් බිඳ දමමින් රනුත් සහ ඔහුගේ පිරිස ඇතුළට කඩා වැදුණහ. සංගීත්ගේ ගෝලයන් සහ රනුත්ගේ පිරිස අතර දැඩි සටනක් ආරම්භ විය. රනුත් කිසිවෙකුටත් නොසැලී ඉදිරියට ගියේය. ඔහුගේ එකම අරමුණ වූයේ නෙතුෂිය.

"සංගීත්! කෙල්ලගෙන් අත අයින් කරපන්!" රනුත් ගොරවමින් පැවසීය.

සංගීත් පිහියක් ගෙන නෙතුෂිගේ බෙල්ලට තැබුවේය. "රනුත්, තව එක පියවරක් ඉදිරියට ආවොත් මම මේකිව මරනවා!"

රනුත් නතර විය. ඔහුගේ දෑස් තුළ වූයේ මාරාන්තික බැල්මකි. "සංගීත්, උඹට ප්‍රශ්නයක් තියෙන්නේ මගේ තාත්තා එක්කයි මා එක්කයි. මේ කෙල්ල අහිංසකයි. ඒකිව අතෑරපන්."

"නැහැ රනුත්, මුලින්ම උඹ විඳවන්න ඕනේ," සංගීත් පිහිය එසවූ මොහොතේම, රනුත් ක්ෂණිකව සිය ගිනි අවිය ක්‍රියාත්මක කළේය. සංගීත්ගේ අතට වෙඩි වැදී පිහිය බිම වැටුණි. ඒ සමඟම රනුත් පැන සංගීත්ට දැඩි ලෙස පහර දෙන්නට විය.

"මේක මගේ කෙල්ලට අත තිබ්බට... මේක මගේ පවුලට අපහාස කළාට!" රනුත්ගේ පහරවල් හමුවේ සංගීත් සිහි නැතිව ඇද වැටුණි.

පොලිස් කණ්ඩායමක්ද එම ස්ථානයට පැමිණ සංගීත් සහ ඔහුගේ ගෝලයන් අත්අඩංගුවට ගත්හ. රනුත් වහාම නෙතුෂි අසලට ගොස් ඇගේ බැමි ලිහා දැමුවේය.

"නෙතුෂි... ඔයා හොඳින්ද?" රනුත් ඇසුවේ වෙව්ලන හඬිනි.

නෙතුෂි වහාම රනුත්ගේ පපුවට තුරුළු වී හඬන්නට වූවාය. "මට සමා වෙන්න රනුත්... මම ඔයා කියපු දේ ඇහුවේ නැහැ. මම හිතුවේ ඔයා නපුරුයි කියලා."

රනුත් ඇගේ හිස අතගාමින් සනසන්නට විය. "දැන් ඔක්කොම ඉවරයි මැණික. මම ඉන්නවා ඔයාට."

සැබෑ රහස හෙළිවීම

පසුදා උදෑසන නෙතුෂි අවදි වන විට ඇය සිටියේ සිය නිවසේ ඇගේම කාමරයේය. ඇය අසල රනුත් වාඩි වී සිටියේය. නෙතුෂිගේ දෙමාපියන් සහ රනුත්ගේ දෙමාපියන්ද එහි පැමිණ සිටියහ.

"දෝණි, ඔයාට දැන් කොහොමද?" සාලිය වික්‍රමනායක සිය දියණියගේ හිස අතගාමින් ඇසුවේය.

"තාත්තා... මට මොකුත් හිතාගන්න බැහැ. ඇයි මාව අර විදිහට පැහැරගත්තේ? ඇයි රනුත් මාව ආරක්ෂා කළේ?" නෙතුෂි ප්‍රශ්න වැලක් ඉදිරිපත් කළාය.

සාලිය සහ මනෝජ් එකිනෙකා දෙස බැලූහ. "දෝණි, සංගීත් කියන්නේ හරිම භයානක මිනිහෙක්. එයා ඔයාව පැහැරගන්න ප්ලෑන් කරනවා කියලා අපිට දැනගන්න ලැබුණා. ඉතින් අපි තීරණය කළා රනුත් ලංකාවට ආපු ගමන් ඔයාව ආරක්ෂිත තැනකට ගෙනියන්න. රනුත් තමයි ඒ වගකීම භාරගත්තේ," සාලිය පැහැදිලි කළේය.

"ඒත් තාත්තේ, ඇයි මට ඒක කලින් නොකිව්වේ?"

"අපි කිව්වා නම් ඔයා කවදාවත් එන්නේ නැහැ නෙතුෂි. ඔයාගේ මුරණ්ඩුකම අපි දන්නවා. ඒ වගේම අපිට ඕන වුණා ඔයාට රනුත්ව අඳුරගන්න අවස්ථාවක් දෙන්න. මොකද රනුත් ඔයාට පොඩි කාලේ ඉඳලම ගොඩක් ආදරේ කළා," රනුත්ගේ මව වූ නුලංගි පැවසුවාය.

නෙතුෂි පුදුමයෙන් රනුත් දෙස බැලුවාය. රනුත් ලැජ්ජාවෙන් මඳ සිනහවක් පෑවේය.

"ඔයා මට ආදරේ කළාද?" නෙතුෂි ඇසුවේ කෙළිලොල් හඬිනි.

"ඔව් නෙතුෂි... මම ලංකාවෙන් ගියත් මගේ හිතේ හැමදාම හිටියේ ඔයා. ඔයාගේ හැම ෆොටෝ එකක්ම මගේ ගාව තිබුණා. ඔයාව බේරගන්න මම මගේ ජීවිතේ වුණත් දෙනවා," රනුත් ඉතා අවංකව පැවසීය.

ආදරයේ කෙළිලොල් අවසානය

මාසයකට පමණ පසු, වික්‍රමනායක සහ රත්නායක පවුල් දෙකම මහත් උත්සවශ්‍රීයෙන් යුතුව නෙතුෂි සහ රනුත්ගේ විවාහය සැලසුම් කළහ. නෙතුෂි දැන් රනුත්ට ඉතාමත් ආදරය කළාය. එහෙත් ඇගේ දඟකාරකම තවමත් අඩුවී තිබුණේ නැත.

විවාහයට පෙර දින සවස රනුත් නෙතුෂිව හමුවීමට පැමිණියේය.

"රනුත්, මට ඔයාට දෙයක් කියන්න තියෙනවා," නෙතුෂි බැරෑරුම් මුහුණකින් පැවසුවාය.

"මොකක්ද මැණික?" රනුත් කලබලයෙන් ඇසුවේය.

"ඇත්තටම මම වෙන කෙනෙකුට ආදරේ කරනවා. මට මේ වෙඩින් එක නවත්තන්න ඕනේ," නෙතුෂි පවසා අනෙක් පස හැරුණාය.

රනුත්ගේ මුහුණ සුදුමැලි විය. ඔහුගේ ලෝකයම කඩා වැටුණාක් මෙන් ඔහුට දැනුණි. "මොකක්... කවුද ඒ? ඇයි ඔයා මට කලින් නොකිව්වේ?"

නෙතුෂි සිනහව පාලනය කරගනිමින්, "එයා හරිම ලස්සනයි, හරිම කරුණාවන්තයි... එයා තමයි අර ඔයා මට ගෙනත් දුන්නු බලු පැටියා!"

නෙතුෂි මහා හඬින් සිනාසෙන්නට වූවාය. රනුත්ට එවිටයි වැටහුණේ ඇය තමාට විහිළුවක් කළ බව.

"තමුසේ නම් හරිම වදයක් නෙතුෂි! මම බය වුණා නේද," රනුත් ඇයව සුරතලයට අල්ලා ගත්තේය.

"ඔයා බය වුණා නේද? ඒ කියන්නේ ඔයා මට ගොඩක් ආදරෙයි," නෙතුෂි ඔහුගේ දෑස් දෙස බලා පැවසුවාය.

"ඔව්, මේ ලෝකේ හැමදේකටම වඩා මම ඔයාට ආදරෙයි මැණික."

පවුල් දෙකේම ආශිර්වාදය මැද, රනුත් සහ නෙතුෂි යුග දිවියට පත් වූහ. කලක් සිරකාරියකව සිටි නෙතුෂි, අද රනුත්ගේ හදවතේ සදාකාලික රැජින බවට පත් වී සිටින්නීය. ඔවුන්ගේ ආදරය වෛරය සහ කුමන්ත්‍රණ පරදා ජයගෙන තිබුණි.

නිමි.