රහස් ප්‍රේමයක ආරම්භය

පෙරවදන

කොළඹ නගරයේ කාර්යබහුල පරිසරය මැද, අහස සිඹින මන්දිර සහ නවීන පන්නයේ ජීවන රටාවන් අතර "නෙතුෂි නෙහංසා වික්‍රමනායක" යනු කාගේත් අවධානය දිනාගත් තරුණියකි. ඇය ප්‍රකෝටිපති ව්‍යාපාරික සාලිය වික්‍රමනායකගේ සහ දෂ්වා සිරිවර්ධනගේ එකම දියණියයි. රූපයෙන් පමණක් නොව, ඇය සතු වූ අහිංසක සහ දඟකාර ගතිගුණ නිසා ඇය කා අතරත් ජනප්‍රිය වූවාය. එහෙත්, ඇගේ සුඛෝපභෝගී ජීවිතයට පිටුපසින් ඇය නොදන්නා අඳුරු සෙවනැල්ලක් හඹා එමින් තිබුණි.

සොබාදහමට පෙම් බඳින කුමරිය

එදින සන්ධ්‍යාව සුපුරුදු පරිදි සුන්දර විය. නෙතුෂි සිය සුඛෝපභෝගී මෝටර් රථයෙන් බැස පාර අයිනේ සිටි කුඩා බලු පැටවුන් පිරිසක් අසලට ගියේ දැඩි ලෙන්ගතුකමකිනි. ඇය කෝටිපති දියණියක බව ඇගේ ඇඳුමෙන් පෙනුනද, ඇගේ ක්‍රියාකලාපය තුළ වූයේ ඉතාමත් සරල ගැහැනු ළමයෙකි.

"ආ... මේ බලන්නකෝ මේ පැටියගේ ලස්සන," ඇය තනිවම මුමුණමින්, වෙළඳසැලකින් මිලදී ගත් කිරි පැකට්ටුවක් සහ බිස්කට් පැකට්ටුවක් කඩා ඔවුන්ට කවන්නට වූවාය.

නෙතුෂිගේ මෙම ලෝකය හරිම සුවිශේෂී විය. ඇයට පිරිමි ළමයින්ගේ ආකර්ෂණය හෝ ප්‍රේම සබඳතා පිළිබඳ එතරම් උනන්දුවක් නොවීය. වයස අවුරුදු විසි දෙකක් වුවද ඇය තවමත් කුඩා දරුවෙකු මෙන් නිදහසේ ජීවිතය භුක්ති වින්දාය. ඇගේ දෙමාපියන් ඇයට උපරිම නිදහස ලබා දී තිබුණේ ඇය කිසිදා එය අයුතු ලෙස භාවිතා නොකරන බව දන්නා බැවිනි.

එහෙත්, එම නිදහසට මරු පහරක් එල්ල වීමට මොහොතක් පමණක් ඉතිරිව තිබූ බව ඇය සිහිනෙකින්වත් නොසිතුවාය.

අනපේක්ෂිත පැහැර ගැනීම

පාර අයිනේ අඳුරු වීදුරු සහිත වෑන් රථයක් නතර කර තිබුණි. එහි ඇතුළත සිටි පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකු ඉතා සෝදිසියෙන් නෙතුෂි දෙස බලා සිටියහ.

"පොඩ්ඩේ, අර කෙල්ලමද කියලා හොඳටම ෂුවර්ද බං? නැත්තම් අපේ බොස්ට වැරදිලාවත්ද? බලපන් ඒකි ඉන්න විදිහ... කෝටිපති දුලා මෙහෙම පාරේ ඉන්න බලු පැටවුන්ට කවනවා කියලා හිතන්නත් බෑ," සුද්දා පැවසුවේ සැක සහිත බැල්මකිනි.

"ඒක තමයි බං මමත් බැලුවේ. හරියට පොඩි එකෙක් වගේනේ හැසිරෙන්නේ. ඒත් බොස් දුන්න ෆොටෝ එකේ ඉන්නේ මේ කෙල්ලම තමයි. ඒ නිසා සැකයක් තියාගන්න එපා. අපි මේකිව අරන් යමු, ඉතුරු ටික බොස් බලාගනීනේ," පොඩ්ඩේ පිළිතුරු දුන්නේය.

ඔවුන්ගේ සැලසුම ක්‍රියාත්මක විය. නෙතුෂි සිය රථය වෙත යාමට හැරෙනවාත් සමඟම, ක්ෂණිකව ක්‍රියාත්මක වූ පුද්ගලයන් පිරිසක් ඇයව අල්ලා ගත්හ. ඇය කෑගැසීමට උත්සාහ කළද, ඇගේ මුව වසා දැමූ මත් ද්‍රව්‍ය තැවරූ ලේන්සුව නිසා ඇගේ දෑස් පියවී ගියේය. ඇය සිහි නොමැතිව ඔවුන්ගේ රථය තුළට වැටුණාය.

අභිරහස් නිවහන

පැය කිහිපයකට පසු නෙතුෂිට සිහිය එනවිට ඇය සිටියේ තද අඳුරු කාමරයකය. අවටින් ඇසුණේ වනාන්තරයකට ආවේණික කුරුල්ලන්ගේ සහ සතුන්ගේ හඬවල් පමණි. ඇගේ හිස දැඩි ලෙස රිදුම් දුන් අතර, මත් ගතිය තවමත් සම්පූර්ණයෙන් පහව ගොස් නොතිබුණි.

"අනේ... මං මේ කොහේද? මට මොකද වුණේ?" ඇය බියෙන් වෙව්ලමින් තනිවම අසා ගත්තාය.

එවිටම කාමරයේ විදුලි බුබුළ දැල්වුණු අතර, නෙතුෂිට ඇස් අයා බලා සිටීමට සිදු විය. ඇය ඉදිරිපිට සිටියේ මීට පෙර කිසිදා දැක නොතිබූ රළු පෙනුමක් ඇති පුද්ගලයෙකි.

"මැඩම්ට සිහිය ආවද? මෙන්න මැඩම්ගේ රෑ කෑම එකයි වතුර බෝතලෙයි. මේක අරන් ඉන්න," සුද්දා රළු හඬින් පැවසීය.

නෙතුෂිගේ බිය ක්ෂණිකව කෝපයට හැරුණි. ඇය කිසිදාක තර්ජන හමුවේ සැලෙන අයෙකු නොවීය.

"තමුසෙලා කවුද? මොකටද මාව පැහැරගත්තේ? සල්ලි ගන්නද? මගේ තාත්තා දැනගත්තොත් තමුසෙලාට යන එන මං නැති කරනවා!" ඇය කෑගැසුවාය.

"මැඩම්, ඒවට වෙලාව ආවම බොස් පිළිතුරු දෙයි. දැනට මේ කෑම ටික කාලා ඉන්න. මේ ගෙදරින් එළියට යන්න උත්සාහ කරන්න එපා, මොකද මේ වනාන්තරයේ අතරමං වුණොත් මැඩම්ව හොයාගන්න කවුරුත් නැති වෙයි," සුද්දා පවසා කාමරයෙන් පිටව ගියේය.

නෙතුෂි කෑම පාර්සලය දෙස බැලුවේ පිළිකුලෙනි. ඇය එය අතට ගෙන බිත්තියේ ගැසුවේ දැඩි කෝපයකිනි. "මට තමුසෙලාගේ ජරාව එපා! තමුසෙලාගේ බොස්ව මෙතනට එවපන්!"

රනුත්ගේ ආගමනය

මේ සියල්ල පිටත සිට අසා සිටි පුද්ගලයෙකු විය. ඔහු රනුත් රත්නායකය. මනෝජ් රත්නායකගේ සහ නුලංගිගේ එකම පුත්‍රයා වූ රනුත්, පෙනුමෙන් දැඩි සිතක් ඇති අයෙකු ලෙස පෙනුනද, ඔහුගේ දෑස් තුළ සැඟවුණු රහසක් විය. ඔහු නෙතුෂිව මෙහි රඳවාගෙන සිටින්නේ ඇයව අනතුරකින් බේරා ගැනීමට බව කිසිවෙකුත් දැන සිටියේ නැත.

"බොස්... අර කෙල්ල කෑගහනවා. කෑම එකත් බිම ගැහුවා," පොඩ්ඩේ පැවසුවේ රනුත් අසලට යමිනි.

රනුත් මඳ සිනහවක් පෑවේය. "එයා එහෙම තමයි පොඩ්ඩේ. එයාගේ මුරණ්ඩුකම මම හොඳට දන්නවා. මම ගිහින් බලන්නම්."

රනුත් කාමරයේ දොර විවෘත කරන විට නෙතුෂි සිටියේ ජනේලය දෙස බලා කඳුළු සලමිනි. ඇගේ කෙස් කළඹ අවුල් වී තිබුණද ඇගේ රූපයේ සුන්දරත්වය අඩුවක් නොවීය.

"ඇයි කෑම කන්නේ නැත්තේ?" රනුත්ගේ ගැඹුරු හඬ කාමරය පුරා පැතිර ගියේය.

නෙතුෂි වහා හැරී බැලුවාය. ඇය ඉදිරිපිට සිටියේ උස, කඩවසම් තරුණයෙකි. ඔහුගේ දෑස් වල වූයේ අමුතුම දීප්තියකි.

"තමුසෙද බොස්? තමුසෙට මොනවද මගෙන් ඕනේ? මාව නිදහස් කරනවා!" නෙතුෂි ඔහු වෙත කඩා පැන්නාය.

"නෙතුෂි, මම කියන දේ අහන්න. ඔයා දැනට මෙතන ඉන්න ඕනේ. ඔයාට ඕන හැමදේම මම ලබා දෙන්නම්. හැබැයි මේ ගෙදරින් එළියට යන්න බැහැ," රනුත් ඉතා සන්සුන්ව පැවසීය.

"මට ඕනේ පීසා එකක්! පුළුවන්ද ගෙනත් දෙන්න?" නෙතුෂි ඔහුට අපහසුතාවයට පත් කිරීමට මෙන් පැවසුවාය.

"හරි... මම ගෙනත් දෙන්නම්," රනුත් පැවසුවේ ඇයව පුදුමයට පත් කරමිනි.

අතීතයේ සැඟවුණු සෙවනැලි

රනුත් එතැනින් පිටව ගියේ ඔහුගේ දෙමාපියන් සහ නෙතුෂිගේ දෙමාපියන් අතර පවතින රහස් සැලසුම ගැන සිතමිනි. සාලිය සහ මනෝජ් කුඩා කල සිටම හොඳම මිතුරන්ය. ඔවුන්ගේ දරුවන් වූ නෙතුෂි සහ රනුත් ද කුඩා කල එකට සෙල්ලම් කර ඇත. එහෙත්, රනුත් අධ්‍යාපනය සඳහා විදේශගත වීමත් සමඟ නෙතුෂිට ඔහුව අමතක වී තිබුණි.

දැන් මේ සියල්ල කිරීමට සිදුව ඇත්තේ "සංගීත්" නැමති පුද්ගලයා නිසාය. සංගීත් යනු විශ්වවිද්‍යාල කාලයේ සිටම සාලිය සහ මනෝජ් සමඟ වෛරයෙන් සිටි පුද්ගලයෙකි. ඔහු නෙතුෂිව පැහැරගෙන විනාශ කිරීමට සැලසුම් කර ඇති බව දැනගත් විගස, රනුත් සියල්ලටම පෙර ඇයව රහසිගතව ආරක්ෂිත ස්ථානයකට ගෙන ඒමට තීරණය කළේය.

නෙතුෂිගේ දෙමාපියන්ද මෙම සැලසුම දැන සිටියහ. ඔවුන්ට අවශ්‍ය වූයේ තම දියණියව සංගීත්ගෙන් බේරා ගැනීමත්, ඇය සහ රනුත් අතර සම්බන්ධයක් ගොඩනැගීමට අවස්ථාවක් ලබා දීමත්ය.

මුරණ්ඩු සිරකාරිය සහ කරුණාවන්ත සිරකරු

පැයකට පමණ පසු රනුත් පීසා එකක් සහ ඇඳුම් කිහිපයක් රැගෙන නැවත කාමරයට පැමිණියේය. ඒ වන විට නෙතුෂි ඇඳ මත නින්දට වැටී සිටියාය. නිදා සිටින විට ඇය හරියට සුරංගනාවියක් මෙන් දිස් විය.

රනුත් ඇය දෙස බොහෝ වේලාවක් බලා සිටියේය. "මම ඔයාට කොච්චර ආදරේද කියලා ඔයා දන්නේ නැහැ නෙතුෂි. මම මේ හැමදේම කරන්නේ ඔයාව බේරගන්න," ඔහු ඉතා සෙමින් මුමුණුවේය.

එවිටම රනුත්ගේ අත මල් වාසයක වැදී එය බිම වැටී කුඩු විය. නෙතුෂි තිගැස්සී අවදි වූවාය.

"තමුසේ... තමුසේ මොකද මෙතන කරන්නේ? මට මොනවා හරි කරන්නද හැදුවේ?" ඇය බියෙන් ඇඳ මුල්ලට වූවාය.

"පිස්සු කෙල්ලේ... මෙන්න ඔයා ඉල්ලපු පීසා එක. මේ බෑග් එකේ ඔයාට ඕන ඇඳුම් ඇති. වොෂ් එකක් දාගෙන කෑම කන්න. මම එළියේ ඉන්නවා," රනුත් පැවසුවේ ඇගේ බිය තුනී කිරීමට මෙනි.

නෙතුෂි පුදුමයට පත් විය. ඇයව පැහැරගත් පුද්ගලයා ඇයට මෙතරම් කරුණාවන්ත වන්නේ ඇයි?

පොඩි බලාපොරොත්තුවක්

පසුදා උදෑසන රනුත්ගේ උපදෙස් මත පොඩ්ඩේ නෙතුෂි අසලට ගියේය.

"මැඩම්, බොස් කිව්වා මැඩම්ට පාලු ඇති කියලා. ඒ නිසා ගෙවත්තට ගිහින් ටිකක් ඇවිදින්න අවසර දුන්නා," පොඩ්ඩේ පැවසීය.

නෙතුෂිට එය මහා නිදහසක් මෙන් දැනුණි. ඇය වහාම ගෙවත්තට දිව ගියාය. එහිදී ඇය දුටු දෙයින් ඇගේ දෑස් ප්‍රීතියෙන් බැබළුණි. කුඩා බලු පැටවෙකු ගෙවත්තේ සෙල්ලම් කරමින් සිටියේය.

"අනේ... මං ආසම වර්ගයේ පැටියෙක්!" ඇය ඔහුව වඩාගෙන සුරතල් කරන්නට වූවාය.

"ඕක රනුත් බොස් මැඩම් වෙනුවෙන්ම ඊයේ රෑ ටවුන් එකට ගිහින් අරන් ආවේ," සුද්දා එතැනට පැමිණ පැවසුවේය.

නෙතුෂිගේ සිත තුළ රනුත් පිළිබඳව තිබූ කෝපය මඳක් අඩුවන්නට විය. ඔහු නපුරු පුද්ගලයෙකු නොවන බව ඇයට හැඟුණි. එහෙත්, තවමත් ඇය සිටියේ සිරකරුවෙකු ලෙසය.

අනතුර අබියස

මේ අතර, නගරයේ සිටි සංගීත් නෙතුෂි අතුරුදන් වීම පිළිබඳව දැඩි සෝදිසියකින් පසුවිය. සාලියගේ නිවස ඉදිරිපිට සිටි ඔහුගේ ඔත්තුකරුවන් පවසා තිබුණේ ඇයව වෙනත් පිරිසක් පැහැරගෙන ගොස් ඇති බවයි.

"මම ඉඩ දෙන්නේ නැහැ සාලියට සැනසීමෙන් ඉන්න. ඒ කෙල්ල කොහේ හිටියත් මම හොයාගන්නවා!" සංගීත් දත් මිටි කමින් පැවසීය.

වනාන්තරයේ පිහිටි ආරක්ෂිත නිවහන තුළ නෙතුෂි සහ රනුත් අතර නව මිතුදමක් මෝදු වෙමින් පැවතියද, පිටතින් එන අනතුර ඔවුන් දෙදෙනාටම නොදැනී සමීප වෙමින් තිබුණි.

නෙතුෂි පැන යාමට අවස්ථාවක් සොයමින් සිටියදී, ඇය රනුත්ගේ රථයේ ඩිකිය තුළ සැඟවී නගරයට යාමට තීරණය කළාය. ඇගේ ඒ අඥාන තීරණය ඇයව කෙලින්ම ගෙන ගියේ සංගීත්ගේ ග්‍රහණයටයි.

පළමු කොටසේ සමාප්තිය

නෙතුෂිව ටවුන් එකේදී සංගීත්ගේ මිනිසුන්ට හසු වන විට, රනුත් ඇයව සෙවීමට දැඩි උත්සාහයක නිරත විය. ඇයව බේරා ගැනීමට රනුත්ට හැකි වෙයිද? ඔවුන්ගේ දෙමාපියන් සඟවා සිටින රහස කුමක්ද?

(ඉතිරි කොටස දෙවන කොටසින් බලාපොරොත්තු වන්න...)