මැණික් පොළොවේ මඩෙන් පිපුණු දිරිය පුෂ්පය

සබරගමුව යනු මිහිපිට ඇති සුරපුරයක් යැයි බොහෝ දෙනා පවසන්නේ එහි මහ පොළොව යට සැඟව ඇති වටිනා සම්පත නිසාය. ලෝකයම මවිත කරවන නිල්, රතු, පුෂ්පරාග මැණික් කැට රත්නපුරේ මඩ පස් අතරින් මතු වී ලෝකයේ ඔටුනු පළන් රජුන්ගේ කිරුළු සරසද්දී, ඒ මැණික් මතුවන පොළොවේම ඇතැම් මිනිසුන්ගේ ජීවිත දරිද්‍රතාවයේ අන්ත පතුලේ ගිලී තිබුණි. මේ කතාව දිග හැරෙන්නේ රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේ අතිශය දුෂ්කර ගම්මානයක, කටුක යථාර්ථය හා සටන් කළ කුඩා පවුලකිනි.

සුපුන් උපන්නේ මේ පවුලේ බාල දරුවා ලෙසය. ඔහු උපදින විටත් නිවසේ පැවතියේ මූසල අඳුරකි. පියාගේ අකල් මරණයත් සමඟ, ජීවිතය නමැති කරත්තය ඇදගෙන යාමේ බර කරට ගන්නට සිදු වූයේ සුපුන්ගේ වැඩිමහල් සහෝදරයාටය. පතල් රස්සාව යනු අවිනිශ්චිත දාදු ක්‍රීඩාවක් බඳුය. ඉල්ලමක් හමු වූ දාට බඩ කට පිරෙන්නට කෑවද, බොහෝ දිනවල පතලේ මඩ වතුර පෙරාගෙන එන සොහොයුරාගේ දෑතේ තිබුණේ හිස් බව පමණි. මව නූගත් ගැහැනියකි. ඇය අකුරක් සාස්තරයක් නොදත්තද, කුසගින්න නම් හොඳින්ම හඳුනාගෙන සිටියාය. අසල්වැසියන්ගේ, ධනවතුන්ගේ අත පල්ලෙන් වැටෙන යමක් වේ නම්, එය රැගෙනවිත් තම්බා ලුණු කැටයක් දමා දරුවන්ගේ කුසගිනි නිවන්නට ඇය දැරූ වෙහෙස සුපුන්ගේ ළමා මනසට තදින්ම කාවැදී තිබුණි.

පාසල් අධ්‍යාපනය යනු ඔවුන්ට සිහිනයක් පමණි. පාසල් යන්නට පොතක් පැන්සලක් තබා, විලි වසා ගන්නට හරි හමන් ඇඳුමක්වත් ඔවුන්ට නොතිබුණි. සුපුන්ට තිබුණේ එකම එක කලිසමක් සහ කමිසයක් පමණි. එය දින ගණනක් ඇඳ, කිලිටි වූ විට සෝදා වේලෙන තුරු රෙදි කඩක් ඇඳගෙන සිටීම ඔහුගේ පුරුද්ද විය. කුඩා කල සිටම මේ අන්ත අසරණකම සුපුන්ගේ සිතට ගෙන ආවේ දරාගත නොහැකි වේදනාවකි. "ඇයි අපිට විතරක් මෙහෙම වුණේ?" යන ප්‍රශ්නය ඔහුගේ හිතේ නිතරම දෝංකාර දුන්නේය.

වයස අවුරුදු දහයක් දොළහක් පමණ වන විට සුපුන්ගේ සිතේ තිබූ කලකිරීම උච්චතම අවස්ථාවට පැමිණියේය. ගමේ පතල්වලින් හමුවන මැණික් කොළඹට ගෙන ගොස් විකුණන නාගරික වෙළෙන්දන් ගැනත්, බඩු ප්‍රවාහනය කරන කරත්තකරුවන් ගැනත් ඔහු අසා තිබුණි. "කොළඹ ගියොත් ජීවිතේ ගොඩ දාගන්න පුළුවන් වෙයි." ළමා සිතේ පහළ වූ ඒ සිතුවිල්ලත් සමඟ ඔහු තීරණාත්මක පියවරක් තැබුවේය. ජීවිතය ගැන කලකිරීමෙන්, අනාගතය සොයා යන අරමුණෙන් ඔහු ගමේ සිට කොළඹ බලා යන කරත්තකරුවන් පිරිසක් සමඟ එක් විය.

එදා ගමන අද මෙන් පහසු එකක් නොවීය. ගල් බොරළු පිරුණු දුෂ්කර මාර්ග ඔස්සේ දින ගණනාවක් තිස්සේ ඇදෙන කරත්ත පෙළේ ගමන සුපුන්ට අලුත් අත්දැකීමක් විය. ගතේ විඩාවත්, හිතේ බරත් සමඟ දින ගණනාවක ගමනකින් පසු ඔවුන් පැමිණ නතර වූයේ කොළඹට නොව, අතරමග පිහිටි නිස්කලංක භාවනා මධ්‍යස්ථානයකටය.

එය දෛවෝපගත සිදුවීමකි. ගහකොළින් පිරුණු, සුදු වැලි ඇතිරූ මළුවකින් යුතු ඒ භාවනා මධ්‍යස්ථානය සුපුන්ගේ විඩාපත් සිතට ගෙන ආවේ පුදුමාකාර සැනසීමකි. කරත්තකරුවන්ගේ අනුදැනුම මත ඔහුට ටික කලක් එහි නතර වීමට අවස්ථාව ලැබුණි. කුසගින්න නිවා ගන්නට ආහාරත්, සිත නිවා ගන්නට දහම් සිසිලසත් එහිදී ඔහුට ලැබුණි. ඔහු එහි වත්පිළිවෙත් කරමින්, භාවනා වැඩසටහන්වලට සහභාගී වෙමින් කාලය ගත කළේය. ඔහුගේ ළමා වියේ තිබූ කටුක බව, ධර්මය තුළින් යම් තරමකට සුවපත් වෙමින් තිබුණි.

දිනක් මේ භාවනා මධ්‍යස්ථානයට පැමිණියේ සුවිශේෂී අමුත්තෙකි. ඔහු කොළඹ නගරයේ නම ගිය ධනවත් ව්‍යාපාරිකයෙකි; දානපතියෙකි. ආගමික කටයුතු සඳහා පැමිණි ඔහු, පන්සලේ වැඩවලට උදව් කරමින් සිටි සුපුන්ව දුටුවේය. දරුවාගේ දෑස්වල තිබූ දීප්තියත්, ඒ තුළ සැඟව තිබූ කතාවත් කියවා ගැනීමට තරම් ඒ දානපතියා බුද්ධිමත් විය. ඔහු සුපුන්ව සමීපයට කැඳවා තොරතුරු විමසීය.

"පුතා, ඔයාගේ ගම රත්නපුරේ නේද? ඉතින් ඇයි මේ නාඳුනන පළාතක ඉන්නෙ?" ඔහු කාරුණිකව ඇසීය.

සුපුන් තම පවුලේ අන්ත දිළිඳුකම ගැනත්, තමා පැන ආ ආකාරයත් හඬා වැටෙමින් විස්තර කළේය. එය අසා සිටි දානපතියාගේ සිත කම්පා විය. නමුත් ඔහු සුපුන්ට දුන්නේ නිකම්ම නිකම් අනුකම්පාවක් නොවේ; ජීවිතය දිනන මඟ පෙන්වීමකි.

"පුතේ, රත්නපුරේ කියන්නේ මැණික් ඉල්ලමක්. මුළු ලෝකෙම වටිනාකම් තියෙන්නේ ඔයාගේ ගමේ. ඔයා ආපහු යන්න. ගිහිල්ලා ඔයාගේ සහෝදරයෝ එක්ක එකතු වෙලා පොඩියට මැණික් ව්‍යාපාරයක් පටන් ගන්න. පතල් හාරනවට වඩා, හාරන මිනිස්සුන්ගෙන් මැණික් අරන් විකුණන එක හොඳයි."

එසේ පැවසූ ඒ සත්පුරුෂයා, තමා සතුව තිබූ රුපියල් විස්සක මුදල් නෝට්ටුවක් සුපුන්ගේ අත තැබුවේය. අද කාලයේ රුපියල් විස්සක් යනු ඉතා කුඩා මුදලක් වුවද, එකල එය විශාල ධනස්කන්ධයකි. වර්තමාන වටිනාකමින් එය රුපියල් ලක්ෂ දෙකකටත් අධික විය හැකිය. එය සුපුන්ගේ ජීවිතය වෙනස් කළ "ප්‍රාග්ධනය" විය.

දානපතියාගේ ආශිර්වාදයත්, රුපියල් විස්සත් රැගෙන සුපුන් නැවත රත්නපුරයට පැමිණියේ පෙර සිටියාට වඩා දැඩි අධිෂ්ඨානයකිනි. ඔහු තම වැඩිමහල් සොහොයුරා මුණගැසී සිය සැලැස්ම විස්තර කළේය. මුලදී මඳක් දෙගිඩියාවෙන් සිටියද, අතේ තිබූ මුදලත් සුපුන්ගේ උද්යෝගයත් නිසා සොහොයුරා ඊට එකඟ විය.

දෙදෙනාම එක්ව කුඩාවට මැණික් එකතු කිරීම ආරම්භ කළහ. ඔවුන් පතල්වලට ගොස් කුඩා මැණික් කැට මිලදී ගත්හ. පසුව ඒවා රත්නපුර නගරයේ ගැණුම්කරුවන්ට විකුණූහ. සුපුන්ගේ තිබූ සහජ ඉව සහ කතාබහේ දක්ෂතාවය නිසා ව්‍යාපාරය දිනෙන් දින දියුණු විය. කුසගින්නේ සිටි දරුවා, මැණික් ගල්වල වටිනාකම හඳුනන තරුණයෙකු බවට පත් විය. අවංකකම සහ කැපවීම ඔවුන්ගේ ව්‍යාපාරයේ ප්‍රධාන අඩිතාලම විය. කිසිවෙකු රැවටුවේ නැත. ලැබෙන ලාභයෙන් කොටසක් නැවත ව්‍යාපාරයට යෙදවූ අතර, තවත් කොටසකින් පවුලේ කුසගින්න නිවා දැමීය.

කාලය කෙමෙන් ගෙවී ගියේය. සුපුන් සහ ඔහුගේ සොහොයුරාගේ මැණික් ව්‍යාපාරය රත්නපුරයට පමණක් සීමා නොවී කොළඹටත්, එතැනින් ඔබ්බට ජාත්‍යන්තරයටත් ව්‍යාප්ත විය. වරක් අනුන්ගේ අත පල්ලෙන් වැටෙන දෙයක් කෑ පවුල, දැන් ගමේම සිටින ධනවත්ම පවුලක් බවට පත්ව සිටියහ. එහෙත් සුපුන් කිසිදා තම අතීතය අමතක කළේ නැත.

වසර ගණනාවකට පසු, සුපුන් ශ්‍රී ලංකාවේ මැණික් ව්‍යාපාරිකයන්ගේ සංගමයේ ලේකම්වරයා බවට පත් විය. එය ඔහුට ලැබුණු විශාල ගෞරවයකි. පතල් වල මඩ නාගෙන සිටි කොලු ගැටයා දැන් ලෝකයේම ප්‍රභූවරුන් සමඟ ගනුදෙනු කරන මහා ව්‍යාපාරිකයෙකි.

අද වන විට සුපුන් විටින් විට සිනාසෙමින් තම අතේ ඇති අතිශය වටිනා මැණික් මුද්ද පෙන්වයි. "මේකේ වටිනාකම ලක්ෂ එකසිය පනහක් දෙසීයක් විතර ඇති," ඔහු පවසන්නේ ආඩම්බරයෙන් නොව, තමා පැමිණි ගමන් මග සිහිපත් කරමිනි. එපමණක් නොව, ශ්‍රී ලංකාවේ විධායක ජනාධිපතිවරයෙකුට පවා විශේෂ මැණික් මුදුවක් නිර්මාණය කර තිළිණ කිරීමට තරම් ඔහු දක්ෂ හා ප්‍රබල ව්‍යාපාරිකයෙකු විය.

නමුත් සුපුන්ගේ කතාවේ වටිනාම කොටස ඔහුගේ ධනය නොවේ. ඔහුගේ හදවතයි. අන්ත දරිද්‍රතාවයෙන් බැට කෑ ඔහු, අදටත් නැති බැරි මිනිසුන්ගේ දුක හොඳින්ම හඳුනයි. තමන්ට අත හිත දුන් කිසිවෙකු ඔහු අමතක කළේ නැත. අද ඔහු ප්‍රදේශයේ සිටින ප්‍රධානතම දානපතියෙකි. වසරකට දානමය පින්කම් සියයක් දෙසීයක් පමණ පවත්වමින්, දුප්පත් දරුවන්ට පොත්පත් ලබා දෙමින්, නිවාස නැති අයට නිවාස තනා දෙමින් ඔහු සිදු කරන සමාජ සත්කාරය අතිවිශාලය.

"මට එදා දානපතියෙක් රුපියල් විස්සක් දීලා පාර පෙන්නුවා වගේ, මමත් තව කෙනෙක්ට නැගිටින්න අත දෙන්න ඕන." සුපුන් නිතරම පවසයි.

රත්නපුරේ මඩ ගොහොරුවෙන් මතු වී, ලෝකයම බැබළවූ මේ මැණික් කැටය, දැන් මුළු සමාජයටම ආලෝකය දෙන පහන් ටැඹක් බවට පත්ව ඇත. නොපසුබට උත්සාහයත්, ධර්මානුකූල දිවි පෙවෙතත්, කෘතගුණ සැලකීමත් තිබේ නම් ඕනෑම අයෙකුට දෛවය වෙනස් කළ හැකි බවට සුපුන්ගේ ජීවිත කතාව කදිම සාක්ෂියකි. අද ඔහු දෙස බලන විට අපට පසක් වන්නේ, වටිනාම මැණික ඇත්තේ පොළොව යට නොව, මිනිසුන්ගේ හදවත් තුළ බවයි.

වාර්තාකරණය: මාධ්‍යවේදී නුවන් ප්‍රසන්න සුමනරත්න මාධ්‍යවේදී යොහාන් රසිඳු  

ඕනෑම අයකුට 2026 ජනවාරි මස 20 දිනට පෙර ඔබගේ අයදුම්පත පිරවීමට හැක
සම්පූර්ණයෙන්ම නොමිලේ පුහුණුව! ජනමාධ්‍ය ආචාර ධර්මය සහ නවක සන්නිවේදක පුහුණු වැඩසටහන(Certificate in Introductory Media Communication Ethics) https://newsandimage.org/media-studies-training/

News and Image සංවිධානයේ වෙබ් අඩවියෙහි ඇති මාධ්‍ය අධ්‍යයන පුහුණුව යන ස්ථානයේ ක්ලික් කර එහි අදාළ අයදුම්පත පුරවා එහි සාමාජිකත්වය තහවුරු කරන්න. එමගින් ඔබට වැඩසටහනේ ලියාපදිංචි අයදුම්කරුවෙක් බවට පත්විය හැක.